By Σχετικά διατάγματα και ένα ψήφισμα οδήγησαν στην απαλλοτρίωση 22 ακινήτων εντός της Λίμνης του
Παραλιμνίου έκτασης 1.900.000 τ.μ περίπου όπου 340 οικογένειες έχασαν τα κομμάτια γης τους.
Δεκαπέντε χρόνια μετά το θέμα παραμένει δυσεπίλυτο.
Έχοντας ως αφετηρία την 27η Μαΐου 2011, η Κυπριακή Δημοκρατία μέσα από την γνωστή έντυπη
εφημερίδα έκανε γνωστή την απαλλοτρίωση των εκάστοτε ακινήτων δια το λόγο ότι πρέπει να
εκπληρωθούν κάποιες υποχρεώσεις έτσι ώστε να διατηρηθούν και να αποκατασταθούν κάποιοι βιότοποι.
Το κράτος θα μπορούσε να παρομοιαστεί με το γνωστό γαϊτανάκι, καθώς και αυτό αλλά και οι τοπικές
Αρχές κινούνται με πολύ αργούς ρυθμούς για την οριστική απόκτηση της Γης, αφήνοντας τους
ιδιοκτήτες σε καθεστώς αβεβαιότητας και τον υγροβιότοπο εκτεθειμένο σε ανθρωπογενείς επεμβάσεις.
Λένε πως για να αποφύγεις ένα πρόβλημα η ένα φόβο πρέπει να τον κοιτάξεις στα μάτια, γιατί όμως όταν
οι αρμόδιες αρχές βλέπουν το πρόβλημα αυτό δεν λύνετε;
Πέρασαν 15 χρόνια μετά την έκδοση αυτών των διαταγμάτων, και το βασικό ερώτημα που εγείρεται και
είναι αναπάντητο είναι ένα, πως προοδεύει πραγματικά αυτή η διαδικασία; Οι ιδιοκτήτες που
επηρεάστηκαν συνεχίζουν να περιμένουν ξεκάθαρες απαντήσεις για το χρόνο διάγραμμα ολοκλήρωσης
των απαλλοτριώσεων και για τις αποζημιώσεις που δικαιούνται. Η μακροβιότερη καθυστέρηση
δημιουργεί έντονους προβληματισμούς τόσο για το αποτέλεσμα που μπορούν να δώσουν οι αρμόδιοι
φορείς όσο και για την τήρηση υποχρεώσεων που δίνει το κράτος στους πολίτες. Η Κοινωνία περιμένει
απαντήσεις, πότε θα λήξει η διαδικασία και ποιο είναι το ύψος των προ απαιτούμενων αποζημιώσεων;
Υπάρχει ο ορθός σχεδιασμός ή το ζήτημα θα μείνει για πάντα σε ένα ποιο αβέβαιο στάδιο; Η λύση του
προβλήματος δεν μπορεί να παραταθεί απ’ αόριστο , καθώς η δικαιοσύνη που καθυστερεί ελλοχεύει
κίνδυνους ως προς την έκλειψη της δικαιοσύνης που δεν αποδίδετε ποτέ
Ως φορείς της δημοσιογραφίας θα παρακολουθούμε την εξέλιξη του θέματος, δίνοντας βήμα στους
επηρεαζόμενους πολίτες και να ψάχνουμε απαντήσεις από όσους έχουν την ευθύνη λήψης αποφάσεων.
Παραλιμνίου έκτασης 1.900.000 τ.μ περίπου όπου 340 οικογένειες έχασαν τα κομμάτια γης τους.
Δεκαπέντε χρόνια μετά το θέμα παραμένει δυσεπίλυτο.
Έχοντας ως αφετηρία την 27η Μαΐου 2011, η Κυπριακή Δημοκρατία μέσα από την γνωστή έντυπη
εφημερίδα έκανε γνωστή την απαλλοτρίωση των εκάστοτε ακινήτων δια το λόγο ότι πρέπει να
εκπληρωθούν κάποιες υποχρεώσεις έτσι ώστε να διατηρηθούν και να αποκατασταθούν κάποιοι βιότοποι.
Το κράτος θα μπορούσε να παρομοιαστεί με το γνωστό γαϊτανάκι, καθώς και αυτό αλλά και οι τοπικές
Αρχές κινούνται με πολύ αργούς ρυθμούς για την οριστική απόκτηση της Γης, αφήνοντας τους
ιδιοκτήτες σε καθεστώς αβεβαιότητας και τον υγροβιότοπο εκτεθειμένο σε ανθρωπογενείς επεμβάσεις.
Λένε πως για να αποφύγεις ένα πρόβλημα η ένα φόβο πρέπει να τον κοιτάξεις στα μάτια, γιατί όμως όταν
οι αρμόδιες αρχές βλέπουν το πρόβλημα αυτό δεν λύνετε;
Πέρασαν 15 χρόνια μετά την έκδοση αυτών των διαταγμάτων, και το βασικό ερώτημα που εγείρεται και
είναι αναπάντητο είναι ένα, πως προοδεύει πραγματικά αυτή η διαδικασία; Οι ιδιοκτήτες που
επηρεάστηκαν συνεχίζουν να περιμένουν ξεκάθαρες απαντήσεις για το χρόνο διάγραμμα ολοκλήρωσης
των απαλλοτριώσεων και για τις αποζημιώσεις που δικαιούνται. Η μακροβιότερη καθυστέρηση
δημιουργεί έντονους προβληματισμούς τόσο για το αποτέλεσμα που μπορούν να δώσουν οι αρμόδιοι
φορείς όσο και για την τήρηση υποχρεώσεων που δίνει το κράτος στους πολίτες. Η Κοινωνία περιμένει
απαντήσεις, πότε θα λήξει η διαδικασία και ποιο είναι το ύψος των προ απαιτούμενων αποζημιώσεων;
Υπάρχει ο ορθός σχεδιασμός ή το ζήτημα θα μείνει για πάντα σε ένα ποιο αβέβαιο στάδιο; Η λύση του
προβλήματος δεν μπορεί να παραταθεί απ’ αόριστο , καθώς η δικαιοσύνη που καθυστερεί ελλοχεύει
κίνδυνους ως προς την έκλειψη της δικαιοσύνης που δεν αποδίδετε ποτέ
Ως φορείς της δημοσιογραφίας θα παρακολουθούμε την εξέλιξη του θέματος, δίνοντας βήμα στους
επηρεαζόμενους πολίτες και να ψάχνουμε απαντήσεις από όσους έχουν την ευθύνη λήψης αποφάσεων.
